|
|
|
|
|
بر بالهای تو نشسته ام و چون پرنده ای آزاد تا ابرها بالا خواهم رفت.
ای کاش که این پرواز در خواب نباشد و تو گیسوان آشفته مرا در باد رها مسازی. نکند که گرمی دستهای تو از عشق نیست نکند که محبت کلامی پوچ و رویایی است ای وای اگر که این پرواز تا اوج رفتن بر بال باد باشد ای وای..... |
||
|
2
نوشته شده در شنبه پانزدهم بهمن 1384ساعت 16 توسط آرزو
|
|
||