| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
من به اندازه یه آسمان دلم گرفته، می خواهم گریه کنم می خواهم فریاد بزنم، کاش می توانستم خودم را از خود بیچاره ام بگیرم، کاش می توانستم نباشم، بمیرم....
کاش می توانستم خود از این شب طولانی رویاها برهانم. کاش می توانستم خاموش شوم و زبان فرو بندم، فنا شوم محو شوم .... من از این روزگار خسته ام از این لحظه هایی که مرا نمی فهمند و کُند می گذرند بیزارم . من از تمام شایدها و باید ها متنفرم.... |
||
|
2
نوشته شده در سه شنبه شانزدهم خرداد 1385ساعت 15 توسط آرزو
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||